Starlight

[Fic reborn] Evil mission ภารกิจร้ายสืบข้อมูลหัวใจยัยมาเฟีย

Couple : 2795

Writer : Starlight love

Chapter 3 ความ(เกือบ)แตก

                แสงแดดอ่อนๆตกกระทบกับหน้าต่างใบเล็กมาส่องกับใบหน้าสวยของเด็กสาวบนเตียงสีขาว พร้อมด้วยเครื่องปรับอากาศที่เปิดอย่างไม่ให้หนาวไม่ให้ร้อนเกินไปสำหรับในห้องนี้ และจอทีวีโฮมเทียเตอร์อย่างหรูในห้องพักสุดหรูของแฟมิลี่หน้าใหม่ไฟแรง ‘เซจีน่า แฟมิลี่’ สึนากิขยับตัวหลบแสงแดดที่ส่องเข้ามาก่อนจะชักผ้าห่มขึ้นคลุมโปง โทรศัพท์ที่วางอยู่ใกล้ๆเตียงขยับสั่นน้อยๆ ก่อนจะ...

                กริ๊งงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!~

                “แว้ก!!!!O[]o” เด็กหนุ่มในร่างเด็กสาวยึดตัวขึ้นตื่นทันทีกับเสียงโทรศัพท์ของตนเองที่มิอาจรู้ว่าไผเป็นคนเปลี่ยนริงโทนให้กลายเป็นเสียงชวนตื่นกะทันหันได้ขนาดนี้ สึนะหยิบมือถือของตนขึ้นมา กดรับเสียงดังแล้วเอาแนบหู

                “ฮัลโหล=_=”

                [ฉันโทรมาปลุก] เสียงปลายสายดังเนือยมาแต่ไกล

                “ปลุก?? ปลุกทำไมอ่ะโยชิ”

                [วันนี้รู้สึกที่เซจีน่าจะมีภารกิจเข้ามา] เสียงที่ตอบกลับมาทำเอาสึนะงงเป็นไก่ตาแตก

                “แล้วรู้ได้ไง ขนาดฉันยังไม่รู้เลย”

                [ยุ่ง]

                ชะอ้าว! ยุ่งก็ผิด!!=[]=

                [ขนาดข้อมูลลึกๆของสมาชิกในเซจีน่าฉันยังหามาได้เลย แล้วทำไมเรื่องแค่นี้ฉันจะทำไม่ได้ล่ะ]

                “เออๆ เก่งจ้ะเก่ง แค่นี้นะ”

                [อืม ดูแลตัวเองด้วยล่ะ]

            กริ๊ก!

                ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาคิดไปเองรึเปล่า แต่ที่พี่ชายของเขาโทรมาเตือนมาปลุกขนาดนี้มันก็แปลก แถมเสียงยังดูเครียดซะด้วยสิ ที่วองโกเล่จะมีเรื่องอะไรหรือเปล่านะ เฮ้อ...ช่างเถอะ ก่อนจะห่วงคนอื่น เราต้องห่วงตัวเองก่อนสินะ

                “มึนตั้งแต่เช้าเลยนะเนี่ย แล้วทำไมถึงมานอนที่นี่ได้ก็ไม่รู้”

                เออ!! ทำไมเขาจำไม่ได้ล่ะ!=[]=

                ขอลำดับเหตุการณ์ก่อนนะท่านผู้อ่าน...ตอนแรก เมื่อวานเราดื่มว็อดก้าเข้าไป แล้วก็เมา แล้วเรา...ก็ไปเห็นโยชิอยู่กับใครก็ไม่รู้ในสวน...แล้วจากนั้น..จากนั้น...เออใช่! จากนั้นเราก็ดื่มว็อดก้าเข้าไป...

                เฮ้ย!! ไม่ใช่แล้วมั้งเจ้าสึนะ ไหงแกหลงประเด็นซ้ำซ้อนแบบนี้ล่ะเฮ้ย! =[]=

                “ระ...รึว่าเราเมาจนล้มลงไปที่สวนนั่นแล้วมีคนพามาส่งแล้วก็...เปลี่ยนชุด...ให้...” สึนะเสียงเบาลงไปทันทีที่ก้มหน้ามองเสื้อผ้าของตนที่ถูกเปลี่ยนจากเดรสสีสวยไปเป็นชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดตาที่พอดูก็รู้ว่าข้างในนั้นไม่มีอะไรหลงเหลือไว้เลย

                มะ...มีคนเปลี่ยนชุดให้...เรา...แถม...ถอดหมด...เลย..ดะ...ด้วย=[]=;;

                ละ...ละ...แล้วจะมีคนระ...รู้ไหมว่าเราเป็นผู้..ชายยยT[]T;;

                กรี๊ดดด!! บรรลัยตั้งแต่วันแรกเลยวุ้ยซือT[]T~!!

                 ก๊อกๆ

                เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นจากข้างนอกช่วยหยุดความคิดคลุ้มคลั่งของเด็กหนุ่มได้ทันท่วงที สึนะผูกผ้าคลุมอาบน้ำให้แน่นขึ้นกว่าเดิมก่อนจะตะโกนถาม

                “ใครคะ”

                “เอลล่าค่ะ คุณเคียวโกะให้ดิฉันมาปลุก”

                เฮ้อ~ที่แท้ก็แม่บ้าน

                “ใครเป็นคนเปลี่ยนชุดให้ฉันเหรอคะ=[]=” สึนากิถามออกไปโดยไม่รู้ตัว แหม...ก็คนมันอยากรู้นี่นาว่าใครเป็นคนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขา ถ้าเป็นผู้ชายด้วยกันก็ดีสินะ

                แต่คำพูดของโยชิที่กำลังอ่านจดหมายคำสั่งลับให้เขาฟังในรถก็ลอยขึ้นมาปั๊บ

                ‘แฟมิลี่นี้จะไม่มีผู้ชาย และไม่รับผู้ชายเข้าแฟมิลี่เด็ดขาดถ้าไม่จำเป็น’

                อิ๊บอ๋ายยยย!!!TOT ไม่มีปู้จายยย!!!T^T

                “ดิฉันไม่แน่ใจนะคะ แต่น่าจะเป็นคุณริเนะน่ะค่ะ” แม่บ้านสาวอายุไม่เกินยี่สิบตอบเสียงหวาน

                ระ...ริเนะจ๊างงงง!!! เธอช่างมืออาชี๊พพพพ มืออาชีพพพ

                มืออาชีพจนถอดเสื้อให้ผมเกลี้ยงเลยครับท่านT^To

                “งั้นเดี๋ยวดิฉันจะรออยู่ข้างนอกนะคะ”

                “มะ..ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันลงไปเอง” สึนะตะโกนกลับให้เอลล่ารู้ว่าเขาสามารถลงไปที่ห้องโถงใหญ่ที่ใช้รับประทานอาหารเช้าได้จากที่ศึกษามาในแผนที่แล้ว เอลล่าโค้งเล็กน้อยก่อนจะสาวเท้าเดินลงไป เด็กสาวถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

                “เดี๋ยวต้องไปถามริเนะจังซะแล้ว...”

                ห้องโถงใหญ่ 7.30 A.M.

                “อรุณสวัสดิ์ค่าสึนากิจัง นั่งตรงนี้เลยค่ะ” เสียงหวานดังขึ้นมาทันทีหลังจากเท้าของสึนะแตะอาณาเขตของห้อง เด็กสาวผมสีน้ำตาลไหม้เดินมาลากตัวสึนะไปที่โต๊ะอาหารที่มีผู้พิทักษ์เซจีน่านั่งอยู่ครบครันพลางตบเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆริเนะดังปุเพื่อให้สัญญาณว่าให้มานั่งตรงนี้

                “เมื่อคืนหลับสบายมั้ยจ๊ะสึนากิจัง^^” เคียวโกะเป็นคนเปิดประเด็นในโต๊ะอาหารเป็นคนแรก สึนะพยักหน้าเล็กๆก่อนจะตอบ

                “หลับสบายมากเลยจ้ะ เตียงที่นี่นุ่มมากเลย”

                แถมชุดที่ใส่ก็สบ๊ายสบายY^Y

                แต่มีท่าทางของใครคนหนึ่งเปลี่ยนไป...

                ริเนะที่นั่งเขี่ยข้าวอยู่นานหน้าขึ้นสีระเรื่ออย่างไม่มีสาเหตุ จนสึนะที่นั่งอยู่ข้างๆเริ่มสงสัย

                หน้าแดง?? ทำไมล่ะ หระ...หรือว่าเธอจะเป็นคนเปลี่ยนชุดให้เราจริงๆ=[]=

                แถมตำแหน่งที่นั่งในนี้ก็แปลกพิลึก ห้องนี้เป็นที่นั่งเฉพาะของผู้พิทักษ์ของเซจีน่า แต่กลับมีโต๊ะที่ยาวเหยียดและเก้าอี้ที่มีกันตั้ง 12 ตัว ทั้งที่ปกติโต๊ะอาหารที่ใช้รองรับแขกหรือตัวแทนจากแฟมิลี่อื่นก็น่าจะมีอยู่แล้ว ไม่สิ! แฟมิลี่หน้าใหม่ที่ไม่มีจุดเด่นอะไรแบบนี้คงไม่มีหรอก แต่ทำไมถึงมีกันตั้ง 12 ตัวล่ะ=_=??

                “เอ่อ...ริเนะจัง”

                “คะ...มีอะไรเหรอคะ”

                “เมื่อคืนน่ะ...”

                “…”

                “ฉันอยากจะถามว่า...”

                “ฉันขอโทษด้วยนะคะพี่สึนากิ!! ฉัน..เห็นไปแล้ว” เด็กสาวมองสึนะสายตาสลด ในขณะที่สึนากิมองริเนะด้วย

ดวงตาเบิกโพลง

                เห็นแล้ว!!! เห็นอะจะบะดะฮึ่ยของผมแล้ว!!!-[]-(บรรยายไม่ถูก)

                “ริเนะจังO_O” สาวทุกคนต่างหยุดสาละวนแล้วมาสนใจน้องสาวของตนที่ก้มหน้ายอมรับผิดชอบ

                “ถะ...ถึงมันจะไม่ค่อยโตก็ไม่เป็นไรนะคะ!!” ริเนะว่าเสียงอู้อี้ คราวนี้สึนะตาโตยิ่งกว่าเดิมสิบเท่า

                ริเนะจังแร๊งงงส์!! พูดอะไรติดเรต!!T^T

                “ไม่ต้องใส่ฟองน้ำถึงสามชั้นก็ได้นะคะ ยังไงสเน่ห์มันก็ไม่ได้อยู่ที่หน้าอกอยู่แล้ว เดี๋ยวมันก็โตค่ะ ฉันเชื่อ=[]=”

                “หา??”

                ไม่ได้หมายถึงอะจะบะดะฮึ่ย=[]=

                 แต่หมายถึงหน้าอกเองเร้อออ=o=

                “เรื่องนั้นนั่นเองนะริเนะ นึกว่าทะเลาะกับใครมาซะอีก”

                “สึนากิจังก็พยายามเข้านะคะ ดื่มนมเยอะๆ”

                “ใส่ฟองน้ำตั้งสามชั้นเชียวเหรอ ถึงว่าดูดูมๆ=_=”

                สาวๆต่างให้กำลังใจสึนะอย่างเต็มที่...

                สึนากิขอขอบคุณค่ะT[]T

                แต่ตูอับอ๊ายยยยย!!!!!

                ไอ้พี่เลวโยชี้!! ตอนเปลี่ยนชุดแกยัดฟองน้ำมาให้ฉันตั้งสามชั้นเชียวเรอะ!!

Starlight love

อร๊ายยยย โยชิคุงใส่ฟองน้ำให้สึนะตั้งสามชั้น

ทำภารกิจแล้วเตรียมตัวจองวัดได้เลยค่ะโยชิคุง

เฮ้อ เกือบไปแล้วนะคะ นึกว่าความจะแตกซะแล้วU U

[Fic reborn] Evil mission ภารกิจร้ายสืบข้อมูลหัวใจยัยมาเฟีย

Couple : 2795

Writer : Starlight love

Chapter 2 งานเลี้ยงต้อนรับ ‘สึนากิจัง’

                รถสปอร์ตสีดำแล่นตามพื้นถนนไปเรื่อยๆอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เด็กหนุ่มในร่างเด็กสาวหยิบกระจกที่อยู่บนรถขึ้นมามองตัวเองอย่างอนาถใจ ดวงตาสีน้ำตาลกลมโต(โตอยู่แล้ว) ขนตาก็ดัดซะงอนยาว พวงแก้มนุ่มสีชมพู ริมฝีปากอิ่มสีชมพู แล้วยังชุดคาวาอี้บ้าบอคอแตกที่ลุสซูเรียให้มาอีก

                ดูแล้วรับไม่ด้ายยยย!!!!!=[]=

                “มีอะไรหรือเปล่าสึนะ” โยชิที่มองเห็นน้องชายฝาแฝดตนเองนั่งเกาแก้มอยู่เหมือนคนบ้าก็หันมาถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง สึนะส่ายหน้าเล็กๆเป็นคำตอบ

                “ไม่มีอะไร แค่อยากรู้ว่าพี่จะมาส่งทำไมก็แค่นั้น” สึนะถามต่อพลางเก็บกระจกลงที่เดิม

                “ก็ไม่มีอะไรทำเลยมาด้วยเท่านั้นเอง”

                “ทั้งที่จะต้องทำงานเพิ่มเป็นสองเท่าเนี่ยนะ เชื่อเขาเล้ย” สึนะบุ้ยปากพลางหันหน้าไปมองทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าสวยและเมะของพี่ชาย เด็กหนุ่มดวงเนตรสีนภาหัวเราะเบาๆพลางบอกเสียงนุ่ม

                “ฮะๆ ไม่ได้รึ?”

                “ไม่ได้บอกว่าไม่ได้นี่(  -__-)” เด็กสาวว่าพลางล้มลงบนตักของพี่ชายฝาแฝด โยชิมองด้วยความประหลาดใจ “ขอนอนหน่อย ง่วง”

                “เฮอะ ผู้หญิงอะไรเนี่ย นอนตักผู้ชายแบบนี้=_=”

                “ผู้หญิงที่จริงๆแล้วเป็นผู้ชายอย่างฉันนี่ไง จะถึงแล้วบอกด้วยนะ”

                “ถึงแล้ว”

                ไอ้...ไอ้...=_=^

                “เฮ้ยๆ ไม่ได้ล้อเล่น ถึงแล้วจริงๆ ลุกออกไปได้แล้วน่า” คราวนี้โยชิจิ้มหัวสึนะจึ้กๆพลางขยับตัวออก หัวเล็กๆของสึนะจังจึงตกลงไปโดนเบาะทันที เด็กสาวเหลือบมองพี่ชายฝาแฝดที่ยืนยิ้มกระหย่องอย่างกวนส้นก็รีบรุดออกมาจากรถด้วยความเคียดแค้น

                “ฮึ่ย!=_=”

                “ทำตัวดีๆหน่อยสึนากิจัง เดี๋ยวเขาจะว่าเอาว่าไม่เป็นลูกผู้หญิงJ”

                ไอ้...ไอ้...=[]=^

                “ค่ะ...”

                ซือจำใจนะคะ จำใจจริงๆค่ะT^T

                “มาหาใครคะ?!” หญิงสาวสองสามคนเดินออกมาจากประตูของคฤหาสน์ด้วยท่าทางนอบน้อมเป็นอย่างยิ่ง โยชิซึ่งเป็นตัวแทนหยิบจดหมายออกมาจากชุดสูท(เพิ่งเปลี่ยนในรถ)ก่อนจะส่งให้สองสาวใช้ด้วยท่าทางยิ่งบอสวองโกเล่

                “ทราบแล้วค่ะ มาถึงตรงนี้พวกเราคงให้พวกคุณเข้ามาไม่ได้นะคะ เดี๋ยวพวกเราจะพาเด็กคนนี้ไปส่งให้บอสเองค่ะ” หนึ่งในสาวใช้สองคนเมื่ออ่านชื่อผู้ส่งจดหมายมาแล้วก็ทำท่านอบน้อมยิ่งกว่าเดิม ก่อนจะนำทางหนึ่งสาว(สึนะ)ไปตามทางลาดยาวต่างๆมากมายเหมือนกับเข้าถ้ำที่เป็นเขาวงกต สองสาวใช้โค้งให้เล็กน้อยแล้วเปิดประตูเข้าไป...

                แอ๊ด...

            ปุ้งๆๆ!!

            “ยินดีต้อนรับสู่เซจีน่าจ้า!!!!!!>O<” เสียงหวานของสาวๆหลากชีวิตดังขึ้นมาต่อเนื่องกันทันทีแข่งกับเสียงพลุที่แย่งกันดังอย่างไม่มีท่าว่าจะหยุด สึนะเหลือบตาขึ้นไปมองรอบๆแล้วก็ต้องพบกับห้องโถงใหญ่ที่ตกแต่งด้วยโทนสีครีม มีดอกไม้นานาชนิดตกแต่งอยู่ทั่วสารทิศ ตรงกลางห้องมีป้ายใหญ่ราวประตูชัยเขียนไว้ว่า ‘ยินดีต้อนรับสึนากิจังสู่เซจีน่า แฟมิลี่จ้ะ!!^^’

                แฟมิลี่นี้เขาคึกครื้นกันดีจังนะ เหอะๆ=_=;;;

                “สะ..สวัสดีค่ะ^^;;;” สึนะโค้งลงอย่างสุภาพยิ่งกว่าทำความเคารพแก่พระเจ้าอู่ทอง(โดนตบ) เหล่าเด็กสาวที่ยืนถือพลุอยู่สองสามคนมองเขาอย่างอึ้งๆ

                อะ..อะไร ป๋มลืมใส่ซิลิโคนที่หน้าอกเหรอก๊ะ=[]=

                “นะ...น่าร้ากกกกกกกก!!!!!” ว่าจบก็โดดดึ๋งเป็นบันจี้จั๊มป์เข้าหาสึนะทันทีโดยไม่คิดจะพูดอะไรต่อจากนี้อีก สึนะตาโตยิ่งกว่าไข่ห่านเมื่อเด็กสาวผมสีแดงเล่นกอดซะแน่นจนแทบหายใจไม่ออก

                โยชิว้อยยยส์ กลับมาช่วยก่อนว้อยยยส์!!!!T[]T

                “พี่ฮารุ พี่เฮรา พอเถอะค่ะ= =” เด็กสาวผมสีน้ำตาลยาวในชุดเดรสลายลูกไม้สีชมพูอ่อนร้องห้ามพลางเดินเข้าไปในวงเด็กสาวแล้วจัดแจงแยกคู่มวย เอ๊ย! แยกเด็กสาวสองคนที่เกาะแขนสึนะอยู่ออกพลางพาตัวมาใกล้ๆเด็กสาวผมสีขาว สึนะเหลือบมองเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างๆเขาแล้วยิ้มบางๆ เป็นประจวบเดียวกับที่เด็กสาวผมน้ำตาลคนนั้นหันมายิ้มให้กับสึนะพอดี

                นะ..น่ารัก>-< ยิ้มเหมือนเคียวโกะจังเลย!

                เด็กคนนี้...ดูจากรายละเอียดภารกิจแล้วน่าจะชื่อ ริสึเนะ ริเนะสินะ ถ้าจำไม่ผิด

                “พวกเธอน่ะเลิกบ้ากันก่อนจะได้มั้ย? เสียชื่อกันหมด-_-^” เด็กสาวผมสีขาวเป็นประกายไข่มุกกอดอกด้วยท่าทางสง่าราศีจับแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆสองสาวก่อนจะดุเบาๆด้วยเสียงเข้มและเด็ดขาด

                “เฮรา เธอก็เหมือนกัน อายุสิบหกแล้วยังทำตัวเป็นเด็กไปได้ ขนาดริเนะอายุน้อยกว่าตั้งสองปียังดูเป็นผู้ใหญ่กว่าเลย”

                “ริเนะจังยังไม่มีเจ้าของต้องน่ารักไว้ก่อนอยู่แล้ว ส่วนฉันก็อย่างที่เห็นนี่แหละน้า~>-<”

                “ริเนะไม่ได้หวังเอาเครดิตเหมือนเธอสักหน่อย=_=”

                “ก็ทานตะวันเข้าข้างริเนะจังนี่=[]=/”

                “พอเถอะจ้ะทั้งสองคน มาแนะนำตัวกันก่อนนะจ๊ะ^^’’” เด็กสาวผมสั้นสีคาราเมลเดินออกมายิ้มบางๆหยุดสงครามของเด็กสาวผมสีขาวกับเด็กสาวผมสีแดง ก่อนจะใช้ดวงตาสีเฮเซลนัทจ้องมาที่สึนะไม่วางตา สึนะตาโตยิ่งกว่าไข่ไดโนเสาร์เมื่อมองเห็นบุคคลที่ไม่ได้เจอกันมานาน...เด็กสาวที่เขาแอบรัก

                คะ...เคียวโกะจัง!!! มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน! ฮารุก็ด้วย!! โคลมอีก!! พวกเธอยกเค้ากันมาเลยงั้นรึ!!=[]=(ตกลงซือแอบรักใครกันแน่วะ เล่นพล่ามมาซะยาว)

                “ฉันชื่อซาซางาวะ เคียวโกะจ้ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะสึนากิจัง^^” เคียวโกะพูดเสียงหวานพลางเอื้อมมือไปจับมือกับสึนะด้วยท่าทางสนิทสนม มือบางของเคียวโกะเหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน สึนะหน้าแดงแปร๊ดทันทีเหมือนโดนเทด้วยสีแดง

                เคียวโกะจัง! จับมือเรา!!=[]=/// บร๊ะเจ้า!!!T^To

                “ฉันมิอุระ ฮารุ ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะสึนากิจัง^_^//” เด็กสาวผมสีน้ำตาลไหม้ในชุดกระโปรงสีครีมหันมายิ้มกว้างให้สึนะก่อนจะกระโดดดึ๋งไปกอดแขนสึนะด้วยความรักใคร่ “สึนากิจังน่ะหน้าเหมือนคุณสึนะมากเลยนะคะ แต่คุณสึนะเป็นผู้ชาย><”

                เธอฉลาดมากฮารุ แต่ยังโง่อยู่หน่อยๆ= =(วิ่งหนีแม่ยก 86)

                “คะ..ค่ะ”

                “ฮารุ!!” เด็กผมสีขาวขานชื่อฮารุ เจ้าตัวสะดุ้งโหยงด้วยความกลัวก่อนจะปล่อยแขนสึนะออกโดยดี

                “ทานตะวันจังอ้ะ!T^T”

                อ่า ชื่อทานตะวันงั้นเหรอ ไม่เหมาะกับคาแร๊กเตอร์เท่ๆของคุณเธอเลยแฮะ=o=

                “ริสึเนะ ริเนะค่ะ ฝากตัวด้วยนะ=^-^=v”

                “จะ..จ้ะ^^V” ชูสองนิ้วโต้ตอบ..

                “ฉันเฮราจ้ะ ส่วนนี่ทานตะวัน โคลม โดคุโร่จัง แล้วก็อี้ผิงจังจ้ะ^O^” สาวผมแดงที่แนะนำตัวเองว่าชื่อเฮราหันไปผายมือให้กับเด็กสาวผมขาวคนเมื่อกี้ ต่อด้วยโคลมที่ก้มหน้านิ่ง และอี้ผิงในชุดกี่เพ้าที่ยิ้มรับอย่างร่าเริง

                อี้ผิง...T^T แม้แต่เธอก็ยัง..

                “ทุกคนสนุกกับปาร์ตี้ไปก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันจะไปเข้าห้องน้ำหน่อย” ริเนะจังว่าพลางวางแก้วค็อกเทลลงกับโต๊ะสีครีม ก่อนจะเดินออกจากห้องโถงไป สร้างความประหลาดใจให้เหล่าสาวๆไม่น้อย แต่สึนะก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าพวกเธอจะตกใจกันทำไมกับอีแค่ริเนะไปห้องน้ำ=_=;;

                คงไม่ใช่ว่าคุณเธอฉี่ราดประจำหรอกนะ=o=;;;

                ไม่ใช่แน่นอนล่ะ(_ _)

                “วันนี้ก็สนุกกันให้เต็มที่นะฮานาซากิ เพราะพรุ่งนี้พวกเราคงจะไม่สนุกเหมือนวันนี้แน่นอน” ทานตะวันหันมายื่นแก้วน้ำสีใสให้สึนะ เจ้าตัวรับมันไปอย่างฉงนแล้วดื่มมันรวดเดียวจนหมดแก้วจนทานตะวันก้มหน้ามามองสึนากิด้วยความเป็นห่วง

                “ระวังหน่อยแล้วกัน ถ้าคออ่อนก็อย่าดื่มเยอะล่ะ”

                คออ่อน??

                เอ่อ...ในงานปาร์ตี้แบบนี้คงจะไม่มีน้ำเปล่าที่รสชาติเหมือนแอลกอฮอลล์หรอกใช่มั้ย?= =

                หระ...หรือว่าไอ้ที่ผมดื่มไปเมื่อกี้มันคือ...!!!!

                “ว็อดก้าน่ะดีกรีมันแรงนะ”

                กรี๊ดดดด!!!! เหล้า!!!T[]T ว็อดก้าด้วยเว้ยเฮ้ย!!

                “วะ...ว็อดก้า=[]=”

                “อะไรกัน ไม่รู้เหรอ เห็นดื่มหมดแบบนั้นนึกว่าชอบซะอีกนะ-_-;;“

                ชอบกับผีอ่ะเด้!!T[]T ก็นึกว่าน้ำเปล่าผสมกลิ่นแอลกอฮอลล์(ถุ้ย!) เลยกระเดือกเข้าไปจนหมดเลยอ้ะ!!TOT

                “อะ...เอ่อ..ขอฉันไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะจ๊ะ=w=;;;” ผมวางแก้วว็อดก้าลงแล้วบอกทานตะวัน เธอทำหน้างงพลางพยักหน้ารับรู้ ถ้าจำไม่ผิด ทางที่ริเนะมาก็คงจะมาทางนี้นี่แหละ

                สึนะเดินไปตามทางยาวๆในคฤหาสน์อย่างงุนงงปนหลงทาง มองไปรอบๆก็เจอแต่สวนดอกไม้หลากชนิด ไม่เห็นมีห้องน้ำเลย จะมีก็แต่ข้างต้นไม้ต้นใหญ่ๆให้หมายิงกระต่ายเท่านั้นเอง

                “เอ..หรือว่าเราจะมาผิด=o=”

                “ไม่หรอก...” เสียงนุ่มนวลที่ดังสะท้อนมาจากอีกด้านนึงทำให้สึนะสะดุ้งจากภวังค์ในการหาห้องน้ำแล้วเดินไปแอบด้อมๆมองๆแถวๆที่เขาได้ยินเสียง แสงจันทร์ที่มีน้อยเต็มทีช่วยให้เขาพอใจเห็นเจ้าของเสียงอันคุ้นเคยนั่นขึ้นมาหน่อย

                “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ..”

                โยชินี่หว่า!!

                ใช่!! เสียงนี้เป็นเสียงเดียวที่เขาจำได้ดีและไม่มีวันจะลืมเด็ดขาด ว่าแต่..ทำไมพี่ชายฝาแฝดของเขาที่ควรจะกลับไปตั้งนานแล้วถึงได้ยังอยู่อีกล่ะ หรือว่ามาหาสาว=_=;;

                และ...เฮ้ย!!! ภาพตรงหน้าเป็นแค่ภาพลวงตาที่โคลมสร้างมาแกล้งผมใช่มั้ย!!=[]=

                โยชิกำลังโน้มหน้าลงไปหาคู่สนทนาคนนั้น!!!!=[]=

                ว้ากก!!ๆๆ ไม่ได้นะสึนะโยชิ แกต้องซื่อสัตย์กับพี่ชายนะ เขาจะทำอะไรหรือไปปล้ำใครก็ไม่ใช่เรื่องของเราสิ กลับไปในงานได้แล้ว>_<(ไรท์เตอร์ : ว่ากันซะเสียเลยแฮะ= =)

                ตะ..แต่เราอยากรู้นี่หว่า โดนโยชิแกล้งมาหลายครั้งแล้ว ถ้าเรารู้จุดอ่อน อาจจะ...=[]=;;

                จะว่าไปก็สงสัยนะว่าโยชิกำลังคุยกับใครอยู่ อยากเข้าไปดูเหมือนกัน แต่ว่า...

                ตอนนี้ฤทธิ์ว็อดก้าออกแล่ว!@_@///

                นาทีนี้สึนะรู้สึกมึนหัวอย่างหนักเหมือนไม่ได้นอนเป็นอาทิตย์ มือบางกุมหัวตัวเองเป็นการเรียกสติว่าเรายังนอนที่นี่ไม่ได้ แต่ร่างกายที่ไม่เป็นใจก็เริ่มสั่งให้ดวงตาสีน้ำตาลเริ่มปิดลง ร่างเล็กค่อยๆทรุดลงกับพื้นหญ้าสีเขียวชะอุ่ม แต่ว่า...

                “พี่สึนากิ! มาทำอะไรที่นี่คะ??0_0”

                “อ่า..ริเนะจัง”

                “หลงทางสินะคะ ท่าทางจะเมามากด้วย เดี๋ยวจะไปส่งแล้วกันนะคะ= =” ริเนะพูดอย่างใจดีพลางพยุงร่างของสึนากิขึ้นอย่างลำบากลำบนเพราะน้ำหนักตัวที่ถูกทิ้งลงมาให้เด็กผู้หญิงอย่างเธอคนเดียวทำให้ตัวเริ่มเซไปทางซ้ายบ้างขวาบ้างจนเธอต้องร้องเตือนร่างสูงที่เซไปมายังกับศพเดินได้

                “พี่สึนากิยืนดีๆสิคะ อ้าขาแบบนั้นแล้วจะเดินได้ยังไงล่ะ=[]=”

                แว้กก!! เผลอทำตัวเหมือนตอนเป็นผู้ชายซะแล้วเรา!!ToT

                “ขะ...ขอโทษครับ”

                แย้กกก!!! ไอ้ปากทรยศ พูดครับทำไมๆๆๆๆ ตอนนี้เราเป็นผู้หญิงต้องพูด ’ค่ะ’ สิ

                “พี่สึนากิเมามากจริงๆด้วย เอลล่า! วีรีน! ช่วยหน่อยจ้ะ” ริเนะดึงตัวสึนากิมาจากพื้นหญ้า(เกือบได้เฟิร์สคิสกับหญ้าแล้วสึนะคุง)ก่อนจะตะโกนเรียกสาวใช้ที่อยู่ใกล้ๆกันนั้นให้มาช่วยพยุงตัวเด็กสาวที่เพิ่งร่ำสุราดื่มว็อดก้าเข้าไปหนึ่งแก้วเต็มให้ไปพักที่ห้องโดยดี

                “ทำยังไงดีล่ะ พรุ่งนี้มีภารกิจซะด้วย” ริเนะบ่นอุบขณะวางร่างของสึนากิลงกับเตียงในห้องของเจ้าตัว สึนากิกลิ้งหลุนๆไปกับเตียงขนาดคิงไซส์เหมือนแพนด้าที่เชียงใหม่ด้วยความสบายกายเป็นที่สุด เด็กสาวผมน้ำตาลในชุดเดรสถอนหายใจเบาๆหนึ่งเฮือกก่อนจะเดินออกไปจากห้องของสึนะพลางครุ่นคิด ร่างเล็กสาวเท้าเข้ามาในห้องอีกครั้งก่อนจะถอดรองเท้าสีส้มอ่อนของสึนะออก

                “เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ก่อนก็แล้วกัน...”

                ริเนะเริ่มจัดการกับชุดกระโปรงหวานแหววของสึนากิด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่เมื่อเวลาล่วงเลยไปถึงห้านาที เสียงหวานของเด็กสาวผมน้ำตาลก็ดังขึ้นท่ามกลางความสนุกสนานในคฤหาสน์

Starlight love

ตัดจบไปอย่างสวยงาม(ถุ้ย) อ๊ายยยย สึนากิจังเมาว็อดก้า

แต่ถ้าริเนะจังเปลี่ยนเสื้อผ้าให้แบบนี้ความจะแตกมั้ยเอ่ยยยย

ติดตามค่ะ

[Fic reborn] Evil mission ภารกิจร้ายสืบข้อมูลหัวใจยัยมาเฟีย

Couple : 2795

Writer : Starlight love

Intro

‘คำสั่งลับจากรุ่นที่ 9

            ในขณะนี้ พวกเธอคงจะได้ยินข่าวเกี่ยวกับ ‘เซจีน่า’ แฟมิลี่ แฟมิลี่ใหม่ไฟแรงนั่นแล้วสินะ เซจีน่า แฟมิลี่ เป็นแฟมิลี่ที่รวบรวมมาเฟียหญิงสาวไว้มากมาย และไม่รับผู้ชายเข้าแฟมิลี่เด็ดขาดถ้าไม่จำเป็น ตอนนี้มาเฟียผู้หญิงในวองโกเล่ก็ออกจากวองโกเล่ไปอยู่ที่เซจีน่าเช่นกัน แฟมิลี่นี้มีผู้พิทักษ์ทั้งหมด 7 คน ไม่มีผู้พิทักษ์อรุณ แต่มีผู้พิทักษ์นภา 2 คน ขณะนี้ในวองโกเล่กำลังเป็นที่ถกเถียงกันว่าเซจีน่าแฟมิลี่เป็นศัตรูหรือพันธมิตรกับวองโกเล่กันแน่ และยังไม่ได้ข้อสรุปที่แน่ชัด ในตอนแรกเราต้องการส่งสปายไปสืบเกี่ยวกับแฟมิลี่นี้ แต่มาเฟียหญิงในวองโกเล่ทุกคนไม่มีเหลือแล้วเพราะออกจากวองโกเล่ไปอยู่ที่เซจีน่า แฟมิลี่กันจนหมด เราจึงขอออกคำสั่งลับกับเธอ ซาวาดะ สึนะโยชิคุง ซึ่งทางวองโกเล่และผู้ดูแลนอกแก๊งได้ออกความเห็นแล้วว่ามีเค้าหน้าที่คล้ายคลึงกับผู้หญิงที่สุด ให้ปลอมตัวไปเป็นผู้หญิงเพื่อสืบเรื่องของเซจีน่า แฟมิลี่ และตอนนี้มีเวลาไม่มากแล้ว อีกหนึ่งเดือน มาเฟียทุกแฟมิลี่จะมารวมตัวกันที่ปราสาทวองโกเล่ อาจจะมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น ขอให้พวกเธอปฏิบัติภารกิจให้เสร็จสิ้นก่อนงานวองโกเล่ภายในหนึ่งเดือนด้วย

ลงชื่อ รุ่นที่ 9 วองโกเล่ โนโน่’

                “อี๋!!!! ปลอมตัวเป็นผู้หญิงเนี่ยนะ!! พ่อก็เอากับเขาด้วยงั้นเหรอเนี่ย!!!” หนึ่งในผู้เข้าร่วมภารกิจร้องลั่นทันทีที่อ่านจดหมายจากรุ่นที่ 9 จบ สึนะโยชิที่ใกล้สติแตกเต็มแก่หันไปเขย่าร่างของพี่ชายฝาแฝดสุดที่รักของเขาที่ยังนอนแน่นิ่งอยู่ให้ตื่นขึ้นมาโดยไว “พี่โยชิ ตื่น! พี่โยชิ! ตื่นเว้ยยยย!!!”

                ไม่ช้าเด็กหนุ่มดวงตาสีส้มก็ลืมตาขึ้น

                “อะไร” โยชิถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียพลางขยี้ตาไปมาเหมือนเด็กสามขวบเศษ สึนะดึงมือทั้งสองของพี่ชายมาเขย่าทันทีด้วยความตกใจ

                “ฉันต้องปลอมตัวเป็นผู้หญิงอ้ะ!! มีคำสั่งส่งมาจากรุ่นที่ 9!”

                “ปลอมก็ปลอมสิ เกี่ยว’ไรกับฉันเล่า จะนอน=_=” หนุ่มหน้าเมะว่าด้วยท่าทีไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย หาวเหมือนเด็กห้าขวบเศษก่อนจะหันมาหาน้องชาย “นายก็หน้าตาเหมือนผู้หญิงจะตาย ไปอยู่นู่นเขาไม่สงสัยหรอกน่า”

                เขาไม่สงสัย!!! แต่นู๋กลัววววว~~!!!!T[]T

                “ไม่ๆๆๆ ไม่ไปเด็ดขาด ให้ตายยังไงก็ไม่ไป” สึนะยังคงยืนกรานท่าเดียว แต่โยชิที่เอื้อมมือมาหยิบจดหมายของเขามาอ่านข้อความสุดท้ายก็ทำให้สึนะอยากจะ...

                “ป.ล. ถ้าไม่รับภารกิจก็จงตายหองไปซะ รุ่นที่เก้าท่านใจเด็ดจังเนอะ=_=;;”

                เออว่ะ!! ทำไมเราลืมอ่าน!!!=O=;;

                “ไปเหอะน่าสึนะ ไม่เห็นมีอะไรสักหน่อย รุ่นที่เก้าไม่ส่งแกไปในแฟมิลี่ที่มีแต่พวกเสี่ยพุงโตก็บุญแล้ว” เด็กทารกร่างเล็กนามรีบอร์นกระโดดตีลังกาสามตลบมาไซด์คิกกลางกบาลของสึนะทันที ก่อนจะกระโดดตีลังกากลับไปยืนบนหัวฟูๆของโยชิ เด็กหนุ่มดวงตาสีน้ำตาลลูบหัวตัวเองป้อยๆพลางกระแทกเสียงใส่ครูสอนพิเศษของตัวเองเต็มที่

                “อูยยย เจ้ารีบอร์น! ถีบมาได้นะแก!!={}=\\”

                “อยากโดนอีกสักปั้กมั้ยล่ะเจ้าห่วย เมื่อกี้ผิดจังหวะไปนิด”

                โหย พี่แกมีการเทคอีกรอบด้วยเว้ย!!!!=[]=^

                “ละ...แล้วทำไมไม่ส่งพี่โยชิไปด้วยอ้ะ ท่าทางได้เรื่องมากกว่าฉันอีกไม่ใช่รึไง” สึนะยังคงหาข้อแก้ตัว แต่รีบอร์นที่ชักเท้าขึ้นมาจ่อกลางหน้าผากของสึนะก็ทำให้เด็กหนุ่มร้องโวยวายแล้วสงบปากสงบคำทันที

                “ใช้ขมองมั่งป่ะเจ้าห่วย โยชิต้องจัดการงานส่วนของแกให้อีกนะ จะมีเวลาว่างได้ไง เนอะ?? OwO”

                “อืม...”

                ชิ! เข้าข้างกันนักนะเฟ้ย!!!=_=++

                “อย่ามามัวพิรี้พิไรให้เสียเวล่ำเวลา ไปแต่งสวยกันได้แล้วเจ้าสึนะ เราจะเริ่มภารกิจวันนี้เลย”

                “หา!!!! วันนี้!!!”

                “ก็เออสิ!! ไป!!!” รีบอร์นพยักหน้าอีกครั้ง ก่อนจะดีดนิ้วเป๊าะ ทันใดนั้นชายในชุดสูทสองคนก็เดินเยื่องกรายมาหิ้วปีกสึนะไปในทันทีท่ามกลางความสะใจของโยชิ

                “แย้กกก!!! รีบอร์นนน!!!!T[]T”

Starlight love

กร๊ากก โยชิมาเยือนอีกแล้วค่ะ รีดเดอร์จะเบื่อมั้ยน้อ(เออ! เบื่อ) T[]T

เรื่องนี้ออกแนวรั่วหน่อยนะคะ เพราะพระ-นางเราออกแนวรั่วได้เยอะ

ใครอยากเห็นซือเวอร์ชั่นหญิงยกมือขึ้น>O<//

สวัสดีค่ะ=w= รูปที่แล้วท่าทางจะอึ้งกินกิมจิไปอีกนานเลยนะคะ มุคุกับท่านฮิก็ทำไปด้ายยย=_= แต่แอ้มชอบวองโกเล่เหมียวๆกับโคลมโคลมทาโร่อ่ะค่ะ=w= น่าร้ากกก

ขนรูปหนักๆมาแล้ว ฮาๆก็มาแล้ว คราวนี้เอารูปอะไรมาดีแหว่=o=

 

อ้าวเฮ้ย ป๋าเดม่อน มาได้ไงวะเนี่ย!!=[]= (แถมมาได้แอ๊บสุดๆเค่อะ) โหยยยย นี่มันผู้พิทักษ์สายหมอกรุ่นแรกหรือว่าเด็กอนุบาลแอ๊บหมอกรุ่นแรกฟะเนี่ย=_=;;

 

อ้าวเฮ้ย!! ป๋าสับปะรดทั้งสองท่าน จะเทียบชั้นกันเลยเรอะ! ว่าแต่...ใครน่ารักกว่ากันหว่า=_=\\

แอ้มว่าป๋าเดม่อนอ่ะค่ะ หน้าป๋ามุมันกวนสะทีนหน่อยๆ(โดนรุมกระทืบ)

 

ป๋ามุ : คึหึหึ สวัสดีครับ ผมสารวัตรโรคุโด มุคุโร่จากสถานีตำรวจวองโกเล่ครับ^^(ยิ้มกว้าง)

แอ้ม : เหอะๆ ได้ข่าวว่าสารวัตรอย่างเอ็งเพิ่งโดนจับเข้าไปในวินดีเช่นะมุเอ๊ย~=_=

ป๋ามุ : คึหึหึ เรื่องสหัสวรรษไหนแล้วล่ะครับคุณ ผมแหกคุก เอ๊ย! ออกมาจากคุกมาได้นานแล้วครับ^^;

แอ้ม : (มันจะคึหึหึอีกนานไหมพ่อคุณ)

ป๋ามุ : คึหึหึ

แอ้ม : =_=

ป๋ามุ : คึหึหึหึหึ~~

พอแล้วว้อยยยส์=[ ]=!!! มุกมันแป้ก!!!

 

ป๋าเดม่อน : นุฟุฟุ~ขอรับไปแล้วนะครับ โคลม โดคุโร่

โคลมจัง : แง้!!! ตัวนั้นท่านมุคุโร่ซื้อให้โคลมนะค้า~!!T[]T

เสื่อม!!!!!!=_=(โดนไล่ตบ)

ป๋าเดม่อน ได้ข่าวว่าข้างบนแกเพิ่งจะแอ๊บไปนะ

แต่ลิงของโคลมสะดุดตามั่กเลยค่ะ มุคุโร่ซื้อให้ซะด้วย=.,=

หนูโคลมร้องไห้เป็นประกายน้ำตาเลยเว้ย!!=[]=(ก.ก.น.ของโคลมก็เป็นประกายด้วยเว้ย)

ป.ล. รูปนี้ป๋าเดม่อนเหมือนพวกโรคจิตขโมยก.ก.น.ชอบกล

เหอะๆ สวัสดีค่ะทุกท่าน จากเอนทรี่ก่อนนี่ท่าทางว่าจะชอบหนูโคลมเวอร์ชั่นโหดมากเลยนะเคอะTwT(แอ้มชอบรูปสุดท้ายอ่ะค่ะ สามง่ามหนูโคลมเล่นขยี้ป๋ามุซะแหลก หน้าป๋ามุดูท่าทางมีความสุขดีนะคะ=w=;;)(มุคุ : มีความสุขกับผี เอ๊ย กับโคลมน่ะสิครับT^T) ฮุๆ น่าสงสารดีแท้(โคลม : อะไรกัน ส่วนใหญ่เขาติดใจกันนะคะ^^)

รูปหนักๆกันมาแล้ว คราวนี้ขอฮาให้ระเบิดยิ่งกว่าไดนาไมต์ 3 เท่าของก๊กเลยค่ะ(เอนทรี่ก่อนยังฮาไม่พอ??) ฮ่าๆๆ ไม่พอค่ะ= =

ขอนำเสนอ เอ๋อ เอ๋อ!!~~

 

Vongola Mew Mew ขบวนการวองโกเล่ เหมียว เหมียวเค่อะ!!!!=w=;;

ใครที่เคยดูการ์ตูนเรื่องนี้ก็อาจจะรู้จักนะคะ เป็นเกี่ยวกับผู้พิทักษ์ห้าสาวที่จะคอยปกป้องโลกนี้ให้เองนะเหมียว!!=^-^=

เอิ๊กๆๆ(ฮาไม่ออก) อันได้แก่ เหมียวๆสึนะ เหมียวๆมุ เหมียวๆโกคุ เหมียวๆเบล และเหมียวๆหลามค่ะ(คนสุดท้ายชื่อแปลกสุดเลยวุ้ย=_=) เหอๆ ครั้งนี้หนูสึนะเป็นแมวค่ะ หนูก๊กเป็นโลมา หนูมุเป็นนก หนูเบลเป็นลิง หนูหลามเป็นหมาป่าค่ะ(คาแร๊กเตอร์ต่างกับตัวจริงที่สุด!!!=[]=!!)

(คาดว่าตอนนี้ผู้ที่กำลังดูรุปนี้อยู่กำลังช็อกและเอามือปิดปาก=..=)

รูปต่อไปค่ะ

 

อร๊ายยยย!!!! ท่านฮิหื่นเจ้าค่ะ แอบดูสัปป้าล้างหัว(โดนตบกบาล)

ป.ล.หน้าตาตอนคุณพี่เปิดผ้าม่านมานี่นิ่งสุดๆค่ะ

มุคุ : ฮิบาริ เคียวยะ เห็นผมขนาดนี้แล้วไม่เกิดอารมณ์อะไรเลยเหรอครับ!!=[]=

ฮิ : ฉันจะขย้ำแกให้ตาย...

อาเมนแด่มุคุเจ้าค่ะ เอิ๊กๆ

 

โมโมทาโร่!!!!O{}o

โมโมทาโร่เวอร์ชั่นโคลมค่ะ โมเอ๊~~

(ในตำนานเป็นลูกท้อ คราวนี้เป็นดอกบัวเว้ยเฮ้ย)

ระ...หรือว่า...

ตายายสองคนที่รับโมโมทาโร่มาเลี้ยงจะเป็นท่านฮิกับป๋ามุ!!!!!=[]=

(โดนสับกบาล)

 

อร๊ายยยยส์!!!!!>O< วองโกเล่เวอร์ชั่นบาร์เทนเดอร์ค่า!! หล่อลากกกกกกก

(เหอๆ ท่านฮิตัวจริงอยู่ข้างปู่จีนะคะ ที่อยู่ข้างท่านมุคือฟงค่ะ= =)

รึว่า...สมการใหม่จะบังเกิดจากรูปนี้!!!!!!=O=(โดนตบ)

ล้อเล่นนะคะ= =;;

 

ขอจบด้วยรูปนี้ค่ะ=_=;;

(อึ้งไปห้าวิเศษ)

ชิ่งละโว้ยยยยย!!!!!=[     ]=;;;;;;;

(หนีสุดหูรูดดดดด)>_<

ป.ล.เอนทรี่นี้สอนให้รู้ว่า สมการใหม่ในรีบอร์นก็เหมือนกับกล่องและไฟดับเครื่องชน สามารถเกิดขึ้นได้จากความบังเอิญ กร๊ากกกก~~(โดนรุมตบ)

สวัสดีค่ะทุกท่าน วันนี้ไม่มีอะไรทำ(ทั้งที่ควรจะทำ) แต่ไม่อยากทำ(โดนตบ) เลยขนรูปหนักๆมาลงกันค่ะ

ประเดิมกันที่หนูโคลม โดคุโร่น้อยแสนโมเอะจากรีบอร์นเค่อะ

จากสาวน้อยวัย 13 สุดแสนจะซื่ออินโนเซ้นท์(โดนสามง่ามแทง)

อ๊ายยยย มีกอดมีเกิดกันด้วย อิจฉาค่ะ(หน้าโคลมดูตกใจมาก= =)

 

O{}o ว้าว!!! Not อิมพอสสิเบิ้ลลล กอดไม่พอ ยังมีฉากนี้อีกป๋ามุเอ๊ยยย ถ้าโคลมของพวกเราโดน  M.M.กระซวกไส้ตายทำไงเนี่ยเอ้อ(ว่าแต่ตอนนี้โคลมคงไม่มีไส้ให้กระซวกแล้วล่ะเจ๊)

ถ้าเป็นสาวน้อยสุดอินโนเซ้นท์ คุณเธอจะเขินสุดขีดทีนที

แต่ทว่า...

 

หมัดขวาสุดหูรูดดดด!!!!=[]=!!!

(สังเกตใบหน้าโคลม ยิ้มได้อินโนเซ้นท์สุดๆค่ะTT TT;;)

 

ทิ่มซ้าย ทิ่มขวา ฟันหน้า ฟันหลัง(เหมือนมาหาหมอฟันเลยวุ้ย)

คุณเธอยังยิ้มได้อีกค่ะ คราวนี้กว้างกว่าเดิมด้วยTT[]TT(ชักกลัว)

 

ยก 3!!!!(/โดนแทง)(โคลม : ไม่ใช่มวยค่ะ^^)

ไม่ใช่แน่นอนอยู่แล้วล่ะค่ะโคลม!!! มันเกินจะเรียกว่าเป็นศิลปะการต่อสู้แล้ว!!TOT

เขาเรียกว่าการฆาตรกรรม!!YOY

ตกลงระหว่างโคลมกับมุคุ ใครจะโดนกระซวกไส้ก่อนกันวะเนี่ย=_=;

ป.ล.เอนทรี่นี้สอนให้รู้ว่า อินโนเซ้นท์ก็กระซวกเส้นตายของคุณได้ค่ะ^^(คำสอนศาสนาไหนวะเนี่ย!!=[]=)

สุดท้ายนี้...ชิ่งเค่อะ=[   ]=!!!!!(หนีสุดชีวิต)

(โดนรุมประชาทัณฑ์)